Een dubbel portret van twee hondjes gemaakt met kleurpotlood.
Een dubbelportret als kerstcadeau vraagt om méér dan alleen een mooie foto: het draait om timing, discretie en het vangen van die ene, onweerstaanbare uitdrukking die een dier zo herkenbaar maakt. In deze post ontdek je hoe een verrassingsopdracht stap voor stap vorm krijgt, waarom er bewust voor A3-formaat is gekozen om de kleinste details—van sprankelende oogjes tot de textuur van sjaaltjes—recht te doen, en hoe karakteristieke snuiten met plooien echt tot leven komen. Ook komt een bijzondere werkwijze aan bod waarbij witte haartjes niet “achteraf” worden toegevoegd, maar direct worden uitgespaard voor een natuurlijker resultaat. Nieuwsgierig naar het maakproces én hoe zo’n portret voor jouw (huis)dier mogelijk is? Lees verder en bekijk ook de korte video voor een kijkje achter de schermen.
Read more...
Ken je die verschrikkelijke eigenwijze blik van een ruwharige teckel?
Zo één van: je kunt dit nu wel willen, maar wil ik dat wel? En is dat eigenlijk wel goed voor mij?
Die blik krijg ik van m'n ruwharige teckel als ik maar door blijf gaan met allerlei dingen af maken.
Nog eventjes dit, nog eventjes dat, en dan ga ik echt met je spelen Jack!
Of: "nog even deze mail beantwoorden en dan gaan we lekker naar buiten!"
Lijstje
Maar dan ben ik toch langer bezig omdat iets niet lukt of meer tijd kost.
Ik merk dat ik moe wordt, maar toch wil ik het af hebben, dan kan ik het van m’n lijstje schrappen en dan is het maar af.
Magische grens
Wat ik wel weet, maar heel goed weet te negeren is dat ik weer richting een soort magische grens ga.
Als ik daar overheen kukel, dan ben ik ook echt ineens heel erg moe en heb moeite met concentreren, en dat kan tot de volgende dag duren voor ik er weer ben.
Burn-out
Allemaal dank zij een echte flinke burn-out een aantal jaren geleden.
Die grens heeft m’n hond perfect door en hij onderneemt in tegenstelling tot mijzelf wel actie.
Dat doet hij door “te vervelen”:
Eerst tegen me opspringen terwijl ik aan het werk ben, dan blaffen, dan een speeltje steeds op m’n schoot gooien en als ik dan nog het lef heb om niet naar hem te luisteren, dan komt ‘ie met grof geschut: z’n snuit.
Snuit
Die snuit weet ‘ie perfect op de meest gevoelige plek in m’n dijbeen te planten. Met kracht!
En dat doet ‘ie een paar keer achter elkaar.
Tja, dat doet mij echt wel stoppen.
Tja, dat doet mij echt wel stoppen.
Buiten
Een maal buiten, haal ik een paar keer diep adem en besef dat ik deze pauze heel hard nodig had.
M’n schouders zakken weer naar de normale stand en ik merk dat ik een beetje opgefokt was en nu weer tot rust kom.
Het adrenaline peil kan weer zakken.
Het is zo stom! We weten het.
Veel mensen hebben een burn out gehad.
En we willen alles eraan doen om te voorkomen dat we er ooit weer een krijgen.
Maar toch is het zo moeilijk om niet in oude patronen te vervallen.
Het is zo moeilijk om zo nu en dan toe te geven en te kiezen voor een rust moment voor jezelf.
Alsof je jezelf dan lui vind!
Stel je voor dat iemand je snapt terwijl je even op de bank zit.
Een dier ontneemt zichzelf z’n slaap of rust niet. Dat doen alleen mensen.
En als ze slapen, dan zijn ze zó ontspannen!
Dit portret in kleurpotlood van een slapende teckel is verkrijgbaar als print in de shop.
Een vraagje voor jou:
Hoe houd jouw hond je een spiegel voor?
Ik ben benieuwd. Laat je een berichtje achter?
p.s.
Een hele rare vraag kwam ineens bij mij op toen ik in de auto op weg naar mijn atelier een hond en zijn baasje zag lopen. Deze hond keek zo vrolijk op naar z'n baasje, en zo gelukkig, dat ik ineens bedacht dat veel honden en hun bazen verveeld over straat lopen. Zelfs heel vaak met een mobiel in de handen. Het baasje bedoel ik dan.
Ineens bedacht ik mij: wat als je nooit wat leuks doet met je hond. Dag in dag uit hetzelfde rondje en liefst snel, terwijl je op je telefoon kijkt.
Wat als jou hond jou helemaal zat is?
10 à 12 jaar
Als je bedenkt dat je hond misschien maar zo'n 10 à 12 jaar heeft gemiddeld, dan moeten we toch ons best doen om het leuk voor ze te maken?
Stel dat het mogelijk is - even heel gek gedacht: Zou jouw hond van je willen scheiden?
Op zoek naar een leukere baas? Eentje die ook van hem houdt, maar meer aandacht en waardering geeft?
Want mannnn.... wat doen die honden veel voor ons.
Ze staan altijd voor je klaar, veroordelen je nooit, als je down bent, krijg je die natte neus even in je handen en peppen ze je op, door knuffelen en aaien trekken ze heel veel spanning uit ons en zorgen ze ervoor dat er weer tegen kunnen.
En nog veel meer.
Mooie verhalen
Ik heb al zo enorm veel bijzondere verhalen gehoord wat een hond voor mensen heeft betekent.
Zulke mooie verhalen!
Weer trainen
Terwijl ik in m'n atelier dit zit in te tikken in m'n laptop, ligt m'n hond Jack nu op het kleed onder m'n bureau. Ik bedenk dat het geen kwaad kan om weer te trainen of te spelen met hem. Oude honden die niet meer goed kunnen bewegen kunnen wel snuffel spelletjes doen. Je kent het vast wel. Zo'n snuffelkleed waar je wat brokjes in verstopt.
Jack pakt steeds gelijk een speeltje als ik op sta, daar wordt ik ook wel eens simpel van, maar moet er ook wel om lachen.
Zou jouw hond bij je blijven?
p.s.
Deze ruwharige teckel heb ik getekend met kleurpotlood.
Omdat het precies aangeeft wat hij van een situatie vind, is het zo grappig en heb ik het met een motiverende quote op de achterzijde laten drukken op een beker.
De meeste portretten laat ik inscannen op een enorm hoge resolutie. Hierdoor is het mogelijk om de portretten bijvoorbeeld groter af te laten drukken zoals de gorilla of op een andere manier te gebruiken.
Bijvoorbeeld om op een t-shirt te laten drukken.
Maar Jack, deze ruwharige teckel heeft al heel veel fans, en als ik ook nog eens met een t-shirt met hem erop ga rondlopen, krijgt hij nog meer attitude.
Maar Jack, deze ruwharige teckel heeft al heel veel fans, en als ik ook nog eens met een t-shirt met hem erop ga rondlopen, krijgt hij nog meer attitude.
Dus dan maar op een beker.
p.s.
Een Afghaanse windhond in kleurpotlood
Dit portret in kleurpotlood van deze mooie Afghaanse windhond is een super lieve en heel intelligente hond die nu een paar maanden bij haar nieuwe baas is.
Ze was al haar lange haren kwijt en was kort geknipt of geschoren, omdat al het haar aan het klitten en vervilten was. Ze werd heel onrustig als je haar wilde borstelen dus dan maar even alle haren kort.
Een relaxte Afghaanse windhond
Nu zie je een heel andere hond, ze heeft het enorm naar haar zin, is relaxed, ze laat zich borstelen en ze is zo lief!
Maar nu het portret: een spierwitte hond op een wit vel papier….
Nee, deze hond komt beter uit op papier dat een tint heeft dat ook in haar vacht zit.
Op zwart papier vond ik het te hard worden, past ook niet bij haar karakter.
Het wit uitsparen
Normaal met het maken van een portret met kleurpotlood, spaar je het wit uit.
Dat betekent ook dat als je een streepje verkeerd hebt gezet, je het nooit meer zo mooi wit krijgt, en je tekening eigenlijk mislukt is.
Natuurlijk kan je stiften met witte verf gebruiken, dan heb je een portret in mixed media om het zo te noemen.
EEN WIT POTLOOD
Maar nu kon ik een wit potlood gebruiken. Het was even omschakelen, maar ook weer heel leuk om zo te tekenen.
Vooral die mooie witte wimpertjes neerzetten maakt zo’n oogje gelijk wat sprekender.
Vooral die mooie witte wimpertjes neerzetten maakt zo’n oogje gelijk wat sprekender.
EEN EERSTE OPZET VAN HET PORTRET VAN EEN WITTE AFGHAANSE WINDHOND
Een eerste opzet. Het lijkt zo nogal een kinderachtige tekening, maar het geeft voor mij de juiste plek aan voor de ogen, neus, bek en de richting waarop de haren vallen.
Het eerste oogje
Dan het eerste oogje getekend. Helemaal gefocust omdat dit zo belangrijk is.
Een stipje op de verkeerde plek en het is een andere hond i.p.v. Jayda.
Het tweede oogje
Het tweede oogje staat erop en de neus met de glijplekjes. Elke neus is anders. Dit is nog een mooi zwart neusje.
Vrolijke hond
Het lijkt echt alsof ze alsmaar lacht.
Het is zo'n lieve, vrolijke hond. De bek is op de foto open, dus tong en tanden moeten getekend worden.
Het is zo'n lieve, vrolijke hond. De bek is op de foto open, dus tong en tanden moeten getekend worden.
Licht komt van links
Op de foto komt het licht vanaf links en is haar linkerkant onderbelicht. Ik kan ervoor kiezen om het dan ook precies zo donker te tekenen, maar dat vind ik niet mooi. Van haar rechter kant is duidelijk welke kleuren er in de vacht zitten en dat gebruik ik ook aan haar linkerzijde. Wel met een klein beetje donkerder tinten, want anders klopt het ook weer niet.
Vraagje voor jou:
Ik ben benieuwd wat je ervan vind. Vind je het leuk om zo het proces een beetje te volgen, en is er iets waarover je meer informatie zou willen?
p.s.
